Er zijn momenten die je niet vergeet. Een moment waarop alles even anders voelt. Alsof de wereld stiller wordt, maar tegelijk levendiger. Alsof je er helemaal bent, zonder dat je iets hoeft te doen. Zo’n moment had ik al jong. En zonder dat ik het toen kon plaatsen, wist ik: hier zit iets in. Dat gevoel ben ik nooit helemaal kwijtgeraakt, al verdween het soms naar de achtergrond.

Mijn naam is Martijn Vlamings. In mijn dagelijks werk beweeg ik mij al ruim dertig jaar in de wereld van IT. Een omgeving van systemen, structuren, processen en logica. Werk waarin helder denken, overzicht en het oplossen van complexe vraagstukken centraal staan. Tegelijk liep er altijd een andere stroom naast. Een stille interesse in bewustzijn, betekenis en de vraag wat er zichtbaar wordt wanneer het denken even ophoudt.

Wat begon als nieuwsgierigheid naar beweging en energie, groeide uit tot een verdiepend pad via onder andere Qigong, de I-Ching en Advaita (non-dualisme). Niet als overtuigingen om aan te nemen, maar als ingangen tot directe ervaring. Manieren om te onderzoeken wat er gebeurt wanneer je minder doet, meer waarneemt en opener kijkt.

In de loop van de jaren kwamen die werelden steeds dichter bij elkaar. Waar techniek vaak draait om begrijpen, ordenen en verbeteren, wijst dit werk juist naar eenvoud, stilte en inzicht. Niet tegenover elkaar, maar aanvullend. Ook in complexe systemen geldt vaak: wanneer je de ruis weghaalt, wordt de essentie zichtbaar.

De inzichtkaarten en het boek 64 Poorten van Inzicht zijn daar een uiting van. Geen antwoorden op alle vragen, maar uitnodigingen tot reflectie. Een manier om stil te staan, te kijken en te herkennen wat zich op dit moment aandient.